"Wat zou bezitten je om zoiets te doen?"
Dit is een vraag Claire en ik krijg van de Amerikanen als ze horen van onze tandem reizen in de derde wereld landen en ons doorzettingsvermogen ondanks de moeilijke omstandigheden. Uiteraard is er geen antwoord op die vraag ongunstige. Door het gebruik van de uitdrukking "bezit u" ze zeggen dat ze denken dat ons bezit - misschien zelfs gek. Misschien kunnen we zijn. Crazy - maar ook voldaan.
Veel JOO lezers bezochten onze New Bohemians website tussen begin september en eind december van 2009. We hopen dat u genoten van de tijdschriften, foto's en video's die je daar gevonden, en we hopen dat je iets geleerd over Azië.
Voor het geval u ons verenigd in het midden, ik geef je een snapshot van onze reis, en wat ons geïnspireerd om onze moeilijke route te kiezen. 
Het eerste deel van ons plan was om onze tandem fietsen over de bergen van het historische Tibet en in de provincie Yunnan, op de mythische en letterlijke land van Shangri-la. Het concept van het zoeken naar Shangri-la op de harde manier, op een tandem, kwam van de lopende motivaties:
- Om onze wereld te zien vanuit een uniek perspectief, met een snelheid die het mogelijk maakt voor contemplatie van de vele mysteries.
- Om ons te vechten tegen het onbekende, het vinden van avontuur, spanning, en vervulling te doen wat we van houden.
- Om een kant van Amerika buitenlanders vormen zelden te zien op TV: gezond, optimistisch, open en zorgzame, met een fysieke arbeidsethos als hun eigen.
- Om te delen met diverse volkeren onze vreugde in het leven. Van Urumchi naar Winnemucca, van Alice Springs naar Bakoe, de liefde voor een echtgenoot en een gedeelde arbeid wordt universeel aantrekkelijk.
- Om materiaal te verzamelen voor ons magazine schrijven, op slechts een advies en NewBohemians.net .
Dit is niet onze eerste avontuur. Onze tandem, een beetje ongepast Zippy genaamd, heeft uitgevoerd ons 40.000 plus mijl (bijna 1,6 keer rond de wereld) over de afgelopen jaren. "Op zoek naar Shangri-la" was onze tweede tandem reis in Azië, onze eerste worden onze Silk Road oversteken van Peking naar Istanbul. Ondanks de moeilijkheden van die reis - taal, politieke onrust, route locatie, ziekte, en eten - we wilden om terug te gaan. 
We hebben gekozen voor de meest bergachtige route naar Shangri-la, over de steile vingers van de oostkant van de Himalaya. Dit bleek bijna te veel zijn voor deze niet-zo-jonge-meer tandem team, maar door samenwerking, doorzettingsvermogen, en dankzij veel hulp van vrienden hebben we langs de weg, hebben we de overhand. Er was de Tibetaanse familie die ons nam toen een besneeuwde nacht gereviseerd ons. Later, een weg bemanning deelden hun ruimte en een diner met ons als harde wind, hagel, en onze eigen uitputting dreigde ons vermogen om door te gaan.
Na de afdaling in Yunnan, China vonden we de letterlijke Shangri-la, en waren enigszins teleurgesteld over de toeristische realiteit. Aan de andere kant, het had wel een bepaalde charme, beschut met ons op voor drie dagen, en op voorwaarde dat beter voedsel om ons te helpen vervolgen onze reis. Hebben we eigenlijk vinden het mythische Shangri-la? Lees verder:
De "Shangri-la" de meesten van ons weten is de mythische plaats van volmaakt geluk. Het woord en het concept werd bedacht door de Britse auteur James Hilton in 1933. Hij beschreef een utopische koninkrijk waar de mensen woonden aan gezonde oude dag, tevreden en gelukkig buiten het begrip van de meeste westerlingen. 
Zijn 'Shangri-la "was gelegen in de bergen van Noord-Yunnan provincie en het westen van de provincie Sichuan, waar de Tibetanen en de meeste andere drieënvijftig minderheden van China wonen. Het is een spectaculair mooi deel van de wereld, van de plateaus en kale kloven van Tibetaanse Sichuan, de botanische paradijs van de bergen van Yunnan.
Helaas, het leven is niet altijd gemakkelijk voor de mensen die er wonen. Het terrein is brutaal steil, de rivieren gewelddadige, de winters op grote hoogte hard, en de etnische meerderheid Han bevolking van China is niet altijd vriendelijk voor hen. Sommige bewoners zijn stoïcijnse en anderen zijn gelukkig - niet al te anders is dan die van ons van het Westen - maar hun geluk quotiënt is zeer hoog gezien de uitdagingen die zij tegenkomen in hun dagelijks leven.
Verderop in onze reis vonden we de mensen die het meest als het mythische Shangri-la mensen - en in een meest onwaarschijnlijke plaats.
Laos is de zondebok voor Zuidoost-Azië voor veel van zijn oude geschiedenis. In de recente geschiedenis het is misbruikt door haar buren en koloniale machten gelijk. Tijdens de "American War" (zoals Zuidoost-Aziaten de Vietnam-oorlog noemen), was meer totale tonnage van de bommen op Laos dan door alle partijen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zelfs nu, zijn honderden mensen gedood en verminkt elk jaar door niet-ontplofte anti-persoonsmijnen ordonnantie daalde meer dan 40 jaar geleden.
We voelden de angst ze leven met elke dag dat we verloren zijn gegaan gedurende twee dagen in een gebied dat niet gewist door het opruimen bemanningen. Ze gaan naar in hun rijstvelden of jacht te werken in de jungle elke dag, wetende dat er mogelijk een "Bombie" die er zijn met hun naam erop. En toch ze geen wrok tegen de Amerikanen die hun land gezouten met de dood.
De Lao kwamen we gelukkig zijn, goed gevoed en leven een rijke familie en het dorp leven. Laos heeft een van de weinige communistische regeringen meer in de wereld, maar het lijkt weinig invloed te hebben op het leven van de mensen.
Is Laos Shangri-la? Als we werkten onze manier van een Lao bergen, kwamen we een Duits met een verhaal te vertellen. Hij werd de fiets touren negen jaar geleden, toen hij ziek werd met een voedselvergiftiging in Laos. Terwijl het herstellen, ontmoette hij zijn toekomstige vrouw, en ze hebben nu twee kinderen. Hij runt zijn vader-in-law's varkensbedrijf, en is uitgegroeid tot Lao in alle opzichten, behalve voor zijn race. Ik vroeg of hij ooit zou terugkeren naar Duitsland. "Nooit!" Was zijn antwoord. Hij heeft vond zijn Shangri-la.
Na acht maanden van wielertoerisme in Azië de afgelopen jaren heeft het continent weer links me gespreid. Net zoals ik denk dat ik het echte Azië genageld, merk ik dat ik overrompeld door de realiteit, de vitaliteit, de omvang en de complexiteit van het continent.
Sommigen zullen zeggen dat ik moet gewoon thuis te blijven en te absorberen de adviezen van de talking heads, die de overheid en politiek gemotiveerde deskundigen - de meeste die nog nooit een voet in Azië buiten de hoofdsteden. Ik geloof niet dat het accepteren van waarnemingen van iemand rijden op de achterbank van een Mercedes met geblindeerde ramen - nooit stoppen, maar net voorbij de zwoegende massa's - noodzakelijkerwijs een getrouw beeld van dat grote continent biedt.
Westerlingen hebben altijd verkeerd begrepen de Aziatische ethos, en onderschat de kracht van de mensen. We moeten het verleden stereotypen te krijgen en onze ogen te openen. Degenen van ons leven in het Westen zal moeten concurreren met Aziaten en moeten hun hoop en verlangens begrijpen, zodat we met hen samen te werken in wederzijds respect en wederzijds voordeel.
Zowel Claire en ik zal schrijven over Azië voor een lange tijd, voor slechts een advies en op onze eigen website. Wilt u op onze verhalen te lezen en onze foto's en video's te bekijken tijdens onze "Op zoek naar Shangri-la" reis, volg dan de link naar NewBohemians.net .
Ik wil u feliciteren met uw vasthoudendheid en avontuurlijke geest. Als ieder van ons waren bereid om te leren, te genieten, en mensen van verschillende rassen en culturen te begrijpen, wat een prachtige wereld zou zijn.
Ik zal volgen u bij elke stap van de weg en hopen te leren van jullie beiden.
"Hsieh, Hsieh ni".
Gelukkig Chinees Nieuwjaar is voor u, het jaar van de Tijger. Tijgers zijn moedig, openhartig en gevoelig. 1950,1962,1974,1986,1998,2010. Zijn of een van jullie een Tiger persoon?.
Chi Newman
Chi,
Hsieh, Hsieh ni aan u voor uw reactie.
Geen van ons is een Tiger. Ik ben een aap, en Claire is een draak. We moeten ze opzoeken en wat dat betekent zien. Ik zocht het op, en we zijn 100% compatibel. Geen verrassing daar.
Bob