Wie zijn de Oeigoeren?

Noot van de redactie: Gebeurtenissen van de afgelopen weken in het verre westen van China's Xinjiang Autonome Regio, wordt gevraagd deze stelling van iemand die daar is geweest, en die moet - voor nu - anoniem blijven.

Urumqi, Xinjiang is een fascinerende stad van brede etnische diversiteit, gemengde Sovjet-en traditionele architectuur, een redelijke infrastructuur en uitstekend eten. In aanvulling op de evenwichtige en dominante Oeigoeren en Han etniciteiten, ook vertegenwoordigd zijn Kazak, Hui, Mongools, Kirgiz, Xibe, Tadzjiekse, Ozbek, Manchu, Daur, Tataars en Russisch. Maar in Xinjiang, het is de Han, in verband met de centrale regering, en de Oeigoeren, die nog steeds het gebied Oost-Turkestan, die, en zijn voor de geschreven geschiedenis, in conflict. Zoals we hebben gezien deze zomer, heeft het conflict vaak gewelddadig.

We reisden naar Urumqi van Peking op weg in Azië op de Zijderoute een paar jaar geleden. We vonden de mensen om vriendelijk te zijn, zowel Han en Oeigoeren op elkaar, maar etnische verdeeldheid bleek de hele regio.

Het jaar daarvoor reisden we door middel van Xinjiang, de Oeigoeren had gebombardeerd meerdere bussen in Urumqi, maar het werd niet volledig gedekt door de westerse pers, waarschijnlijk bij gebrek aan verslaggevers in de regio.

Wie zijn deze Oeigoeren eigenlijk? Ze leven in zo'n afgelegen deel van China dat er maar weinig westerlingen te bezoeken, of zelfs weten dat het bestaat. De Oeigoeren zijn een Turks volk, en lag etnische aanspraak maken op een groot gebied in Centraal-Azië te bereiken tot aan Turkije in het westen, Iran in het zuiden, het grootste deel van Kazachstan en alle van Xinjiang Autonome Regio. Vroege meerdere invasies door strijdende volkeren, en moderne tactieken van de Russen verdeel-en-heers, met de toestemming van China, verbrijzeld geografische Turkistan, maar het geheugen van de Turkse sprekende volken is lang.

Oeigoeren, die de morele en historische aanspraak te maken op Oost-Turkestan (Xinjiang), zijn de meest actieve in een poging om volledig zelfstandig in historische tijden terug te winnen. Net als bij de Tibetaanse minderheid, ze schuren onder Chinese (Han) regel. Dat constante braam onder het zadel van hun steppe pony's, regelmatig leidt ze tot geweld.

De meest recente braam was het doden van Oeigoeren door Han in een Zuid-China in de fabriek in de stad Shaoguan. De Oeigoeren hebben moeite om werk te vinden in hun eigen olie en gas rijke regio, en worden gedwongen te concurreren met de Han voor de fabriek banen ver van huis.

Toen we aankwamen in een afgelegen dorp, werden we overspoeld door een grote groep van Oeigoerse mannen, nieuwsgierig naar de zeldzame aanblik van een blanke echtpaar rijdt op een soort fiets ze nog nooit hadden gezien. Al snel leerden zij had gewacht voor een dag, een gebed tapijt en een deken bestaat uit hun bezittingen, voor een paar laagbetaalde harde arbeid banen herstel van de enkele weg naar Kazachstan. De toezichthouders waren allemaal Han, en betaald veel meer dan de Oeigoeren

Een paar dagen later, vlakbij de grens met Kazachstan, had een Oeigoerse te horen gekregen een Amerikaans echtpaar verbleef in het hotel, en hij wachtte voor ons om terug te keren van een wandeling. Als u reist zelfstandig in China, je dus veel mensen weten waar je bent te allen tijde. Het kan ontregelende op het eerste. Lokale autoriteiten wist dat hij een ontmoeting met ons, en hij waarschijnlijk werd het nemen van een risico.

Hier is een verslag van onze vergadering van mijn tijdschriften:

Hij is een grote Oeigoerse man van 47. Hij zegt dat hij een bokser en basketbalspeler. Hij is vet nu, in een succesvol zakenman soort weg, het bewijs van welvaart, een beetje een zeldzaamheid onder de Oeigoeren. Hij bestellingen de Han-personeel rond als het stereotype "Ugly American", al is hij een Chinees staatsburger gaat. Maar hij is niet Han, hij is Uyghur, en dus zichzelf niet zien als Chinees. Oeigoerse is zijn identiteit, hij kent de grenzen van zijn etniciteit en schuurt over het verlies van autonomie op de handen van de Chinezen.

"Peejo! Peejo! "Hij zwaait met zijn arm het bestellen van meer bier, en een andere Oeigoerse schotel, die beide duwt hij op ons. "Amerika goed!", Zegt hij, en glimlacht breed, waarin dwars op zijn stoel, benen gespreid om ruimte voor zijn buik te maken. Hij zegt iets anders, beide handen hoog in de lucht verhoogt, het optillen van een denkbeeldig iets dat tot grote hoogten. "Amerika", verzucht hij. "Amerika." Dan zijn gelukzalige glimlach verandert in een grauw, "China!" Hij draait een pink en spuugt op het, ultieme belediging. "China slecht." Spit. 'Amerika! ", Zijn stem zacht weer, en hij legt zijn hand op zijn hart. "Amerika." En hij verheldert, "George Bush! Goed zo! Amerika. Goed zo! "Hij fronst weer," Saddam. Bad! "Hij toont zijn solidariteit met een andere kleine etnische minderheid, de Koerdische in Noord-Irak en Turkije.

We luisteren. Hij Uiteraard veronderstelt we het eens volledig met hem. Het heeft geen zin probeert te communiceren dat deze vragen zijn ingewikkelder dan misschien ziet hij vanuit zijn perspectief. We glimlachen. Ik probeer net genoeg bier te drinken om hem te behagen, zonder dronken te worden. Ik heb medelijden met de arme man. Hij denkt echt (hij is alleen niet onder de Oeigoeren), dat Amerika op een dag de Oeigoerse thuisland van West-China te herstellen voor hen. Hij denkt echt Amerika zal China aan te vallen, net als wij aangevallen Irak. Arme man. Zelfs een ego zo groot is als George W. Bush zou het niet te vallen China.

De commerciële draak is aan het ontwaken, en dat is misschien wel goed voor de wereldeconomie, de slapende draak van de Chinese militaire macht is niet iets om wakker te worden, niet voor een paar miljoen Oeigoeren, schaapherders, paard en kameel zwervers van de steppen en woestijnen van China. Nee, de Oeigoeren vrij zijn als ze zichzelf hebben bevrijd, en de Han zal waarschijnlijk nooit toestaan ​​dat. Ze zullen uiteindelijk domineren en te overweldigen met pure bevolkingsaantallen, zoals zij hebben gedaan om de Tibetanen. De draak slaapt, maar is nog steeds een draak.

Het blijkt dat velen in deze belangrijke etnische groep, een of andere manier zijn gaan geloven dat we hun redders. Ik weet niet wat onze regering heeft hen, of met welk doel verteld, maar aangezien een aantal van hen traint om als terroristen, dat is hoe ze naar Guantanamo, ik hoop dat ze niet op ons te zetten in hun teleurstelling.

In de komende maanden zal ik schrijven over verschillende Chinese etnische groepen, hun relatie tot de Han-meerderheid, en wat dat zou kunnen betekenen voor de Chinese regering en hun single party systeem.

China is een kracht om rekening mee te houden in deze eeuw, en we maar beter zo veel leren over de mensen en hun ambities mogelijk te maken. De communistische regering heeft een marktgedreven economie met een wraak in de afgelopen jaren. Hoe ze die minderheden, en de arme Han, in de economische pariteit met de nieuwe rijken en de heersende klasse te brengen, zal deels bepalen of de ene partij-systeem evolueert, of vervangen door iets anders. Dat iets anders, een systeem dat we genieten, stakingen angst in de harten van de machtselite in China.

Indien de huidige trends in de richting van sociale instabiliteit onopgelost blijven, kan China, als Noord-Korea heeft gedaan, ga dan naar denkbeeldige bedreigingen van buitenaf en uitbreiding van het leger. De Han-Chinezen zijn erg patriottisch, en eventuele dreiging van buitenaf zou binden ze samen op een manier die de vreedzame betrekkingen China heeft nu bij ons zou kunnen bedreigen. Laten we hopen dat voor verdere ontwikkeling in China, in de politieke arena, niet alleen de economische wereld.

Afdrukken PDF